Gepubliceerd door: Elvira Loomans Gepubliceerd op: Thursday 20 November 2008, 12:07

Het was een hete zomer in Hongarije. Ondanks de hitte werd er veel gedanst en gegeten. Er was een keur aan festivals en evenementen waar de Hongaar en de cultuursnuivende toerist een greep uit kon doen.

Het zomerfestival in de hoofdstad kende tal van producties, waaronder een reeks toneelstukken met de titels Oliver, Romeo en Julia, Zwerver en koningsjongen. Verhalen van de hand van beroemde Engelse literaire schrijvers als Charles Dickens (1812-1870), Shakespeare (1564-1616), maar ook van de Amerikaan Mark Twain (1835-1910).

Een ander groot evenement is het Wijnfestival wat plaatsvond op 14 september in het burchtkwartier bij het koninklijk paleis. Dit evenement is in de loop der jaren uitgegroeid tot een vooraanstaand festival. Koloszi Laszló merkt in zijn verslag "A" Borfesztivál [‘Het' wijnfestival] over dit evenement terecht op dat het niet kan bestaan zonder financiële steun van de overheid. Zijn vraag is echter wat de motivatie van de staat is hier bergen met geld tegenaan te gooien. En hij voegt hieraan toe dat de wijnproductie tot één van de winstgevende takken van landbouw behoort in Hongarije, die zich dynamisch ontwikkelt en niet meer slechts het gespreksonderwerp is van filosoferende wijnliefhebbers. Toch moet volgens hem gezegd dat door de verzwaarde regelgeving het wijnbouwgebied in Hongarije geslonken is. Al rondwandelend op het festival werd hem al snel duidelijk dat in tegenstelling tot jaren geleden het aanbod en de verscheidenheid aan wijnen zeer is toegenomen. Volgens Koloszi is het doel van een evenement als deze dat kleine, veelbelovende jonge wijnboeren hun wijnen op dit festival op de kaart kunnen zetten en zich op deze manier zowel nationaal als
internationaal kunnen profileren.

Dit is gelukt. Live muziek dient er, naast de imponerende locatie - namelijk het koninklijk paleis- als mooie achtergrond waartegen het wijnproeven een waar genot wordt. Koloszi komt -licht aangeschoten dan ook tot de slotsom dat het wijnfestival zich met recht een cultureel evenement mag noemen. Tot slot had het Joods Zomerfestival een gevarieerd aanbod op het gebied van kunst en muziek. Speciale aandacht schenk ik aan de expositie in het Mednyánszky Galéria waar werk te bewonderen viel van drie Hongaarse kunstenaars, te weten: Edit Szalma, illustrator van verscheidene sprookjesboeken van de bekende Hongaarse schrijfster Magna Szabó; Anikó Róth en Gábor Kapolka. Szalma wist de aandacht te trekken met haar schilderijen geïnspireerd op de rijke Joodse sprookjes.

De Joodse cultuur kent sowieso een rijke beeldende traditie. Het heeft volgens Péter Fuchs in zijn artikel Chagall, rabbik, műanyag pohár [Chagall, rabbijnen, kunststofbekers] echter tot de 20e eeuw geduurd voordat deze rijke traditie zich in Hongarije kon openbaren. Denk maar aan de mooie synagogen die in eclectische en Moorse stijl zijn gebouwd in Hongaarse steden als Boedapest, Kecskemét of Pécs. Op de schilderijen van de kunstenares Anikó Róth vermengen ‘Chagalliaanse' thema's zich moeiteloos met haar eigen stijl. Tot slot weet de fotograaf Gábor Kapolka zijn zwart-wit opnamen een tijdloos karakter te geven, zodat het oog van de bezoeker de afbeeldingen misschien wel 100 jaar ouder zou kunnen schatten dan ze in werkelijkheid zijn.

Eerder gepubliceerd in HongarijeinZaken. Bestellen?