Gepubliceerd door: Michel Daenen Gepubliceerd op: Saturday 17 April 2010, 12:20

Correspondenten Karin Gabor en Michel Daenen verhuisden in September 2008 met hun gezinvanuit Scheveningen naar het dorpje Tardona in Noordoost-Hongarije. Ze realiseren daar eeneigen kleinschalig countryside resort. Daarnaast dragen ze met projectmanagement bij aan deverdere ontwikkeling van de regio. In elke editie van ‘Hongarije In Zaken’ vertellen ze over hunbelevenissen.

Enigszins onder de indruk rijden we vanuit Eger terug naar huis. We hadden een middagje met de Club voor Nederlandstaligen Noordoost- Hongarije achter de rug, waarin we de onderwerpen bespraken die ons als ondernemers in de regio zoal bezighouden. Naast de bekende perikelen rond APEH (belastingdienst), boekhouders en subsidies, kwam de lokale politiek ook aan bod.

Toen we naar Hongarije kwamen en we raad vroegen aan mensen die ons waren voorgegaan kregen we te horen: zorg dat je op goede voet staat met de lokale burgemeester. Dat knoopten we goed in onze oren en de eerste periode gingen we geregeld bij hem ‘op de koffie’. De relatie was best OK te noemen, maar al snel bleek dat de man voornamelijk z’n tijd uitzat tot zijn pensioen. Hij vulde het ene financiële gat in de gemeentebegroting met het andere en veroorzaakte daarmee waarschijnlijk onbedoeld een heleboel gedoe. De man had alleen lagere school als opleiding, was groot geworden onder het communistische bewind, na z’n militaire loopbaan burgemeester geworden en nauwelijks de regio uitgeweest. Het gedoe werd zo groot dat er uiteindelijk een coup is gepleegd door de gemeenteraad. De gemeenteraad zegde het vertrouwen op en er volgden nieuwe vervroegde verkiezingen. De aanloop naar die verkiezingen was een bijzondere tijd. Als in een tekenfilm zag je opeens allerlei krokussen en sneeuwklokjes onder de sneeuw vandaan omhoog schieten. De zon ging schijnen, je hoorde bijtjes zoemen… Plannen werden gesmeed, nieuwe leiders stonden op…

Dit werkte aanstekelijk. Inmiddels is er een nieuwe gemeenteraad, een nieuwe burgemeester (een gepensioneerd schoolhoofd dat er echt iets van wil maken) en is de culturele stichting die jarenlang ondergronds leefde weer in volle glorie activiteiten aan het ontplooien. Bovendien gaat het Jokai Mór museum na een grondige renovatie binnenkort weer open, zijn er inspraakavonden en nieuwsbrieven vanuit de gemeente en worden wegen gerepareerd. Ten slotte wordt de afwatering verbeterd en worden mensen aangesproken op hun eigen verantwoordelijkheid. Kortom, er is weer een gemeenschap en die leeft.

Heerlijk om zo’n omslag mee te kunnen maken. En wat doet de houding van een lokaal bestuurder er dus toe! Helaas is de nieuwe tijd nog niet overal aangebroken. Dat blijkt wel uit de verhalen die we op genoemde club hoorden. Burgemeesters die bijna permanent met een Palinka-infuus rondlopen en waar dus niet mee te werken valt, ook al lever je ze alles op een presenteerblaadje aan. Of de gevolgen van het nepotisme waarbij het hele gemeentehuis bevolkt wordt door familie van de burgemeester. Dan kan je wel vrienden met de burgemeester zijn, maar als die zijn mensen niet durft aan te spreken omdat het zijn tante of schoonmoeder betreft, heb je een probleem.

Ook hoorden we verhalen dat de lokale politiek tussen Jobbik (extreem rechts) en communistisch georiënteerden over het hoofd van een van onze collega- Nederlanders wordt uitgespeeld. Uitspraken als “jij hoort hier niet, ga terug naar je eigen land” liegen er niet om. Het is voor iedereen pittig hier, maar zijn situatie is wel erg heftig. We wensen hem  en het dorp toe dat hij het volhoudt en dat er betere tijden zullen komen. Wachten, daar zijn Hongaren goed in, soms tot vervelends toe, maar veerkrachtig zijn ze ook. Als het tij goed is, zullen de bloemen weer bloeien.