Gepubliceerd door: Csilla Tordai Gepubliceerd op: Tuesday 10 August 2010, 22:12

Een haven, een stilleven of een portret van een vrouw. De bekende eenvoudige onderwerpen van een schilderij die men al in honderdtal heeft kunnen bewonderen in musea. Zo komen de bekende thema’s uit het leven van mensen, zoals liefde en tragedie, bijna in elke film voor. Desondanks verlangen wij er naar om een schilderij te kopen of een film vaker te bekijken. Maar waarom zijnwij zo gefascineerd door kunstobjecten?

Cultuur speelt in ons leven en in onze maatschappelijke ontwikkeling een belangrijke rol. Onze levensstijl en de onderlinge verhoudingen met elkaar worden erdoor bepaald. De effecten van de verschillende culturen op elkaar zijn door velen geanalyseerd en het wordt vaak benadrukt dat het essentieel is om de culturen van andere landen te leren kennen. Dit is waarom ook de Europese Unie nadruk legt op culturele verschillen als de basis voor een succesvolle internationale samenwerking. Het is erkend dat de kunst eenmaatschappelijke rol heeft.

De kracht van internationale culturele contacten reflecteren de economische interesse in elkaar én die van andere landen. Er zijn veel Hongaarse culturele evenementen in Nederland georganiseerd. Maar elk cultureel evenement moet reclame steun krijgen, anders zou niemand de voorstelling bezoeken. Vorig jaar bijvoorbeeld werd er een prachtige film over de legendarische voetballer Puskas gedraaid in drie steden. De geïnteresseerden kregen de mogelijkheid ook de regisseur Tamas Almasi te ontmoeten. Maar helaas, de opkomst in Amsterdam op de Singel of in Leiden op de Keizerstraat waren zeer teleurstellend.

Het zelfde probleem was er een paar jaar terug ook. In samenwerking met een HBN-lid, David Paul Doornbos, hadden we een filmavond georganiseerd in Den Haag, maar we kregen het niet voor elkaar om hiervoor een drukke bezetting te krijgen. De film van Elemer Ragaly “No Mercy” was echter wel een succes. De mensen van de vereniging van Lucia B. waren aanwezig. Deze film gaat over het leven van ten onrechte tot gevangenisstraf veroordeelde mensen. Desondanks werd er voor dit evenement ook niet meer reclame gemaakt dan voor andere “culture programs”. Alleen de bezoekers van deze avond hadden er uiteindelijk belang bij, want ze wilden zien hoe hetzelfde probleem in een ander land wordt aangepakt. Zonde dat niet meer mensen dit inzicht hebben kunnen opdoen.

De Puskas film vond ook goed weerklank, het Algemeen Dagblad had hier twee pagina’s aan besteed. In Hongarije in Zaken, editie 18, verklaart Peter Oltshoorn in zijn artikel “Als ze alles van je (willen) weten.” dat de geringe opkomst te wijten was aan het gebrek van een goede culturele marketing. De afgelopen jaren heb ik zelf meerdere keren politici van Nederland en Hongarije, mensen uit het bedrijfsleven die actief zijn in Hongarije en/of Nederland, benaderd met de vraag of ze bereid zijn culturele evenementen,waar ze zelf achter staan, mede te organiseren. Uit eigen ervaring kan ik vast stellen dat er zelden bereidheid is om hier concreet aan deel te nemen. Zelfs wanneer ze uitgenodigd worden om bij de bijeenkomst aanwezig te zijn, blijft de opkomst laag.

De kunstindustrie is niet alleen een economische markt. Als we een haven of zee op een schilderij bekijken, heeft iedereen een andere gevoelswaarde daarbij. Zo kan een bloem of een boot op een schilderij iedereen binden, terwijl hier met een andere blik naar wordt gekeken. De schilder kan met een eenvoudig onderwerp op het doek biji edereen een ander gevoel oproepen en een bijzonder contact tussen het schilderij en de kijker creëren. En precies dezelfde emotionele sfeer word door filmregisseurs geschapen om de bioscoopbezoekers te beïnvloeden. Het begrip van deze emotionele gevoelens vormen de basis om elkaar beter te leren kennen en om lange termijn contacten op te bouwen. Het leren kennen van andermans cultuur kan leiden tot succesvolle economische samenwerking.

Het uitnodigen van een toekomstige zakenpartner voor een tentoonstelling of een lezing kan helpen om elkaar beter te begrijpen in het zakenleven. Het beeld dat over Hongarije in de Nederlandse kranten gevormd is zou ook kunnen verbeteren door in te gaan op positieve ontwikkelingen. Bijvoorbeeld door het publiceren van artikelen over het prachtige culturele evenement ter gelegenheid van de vertoning van de Puskas documentaire. Afgelopen jaren zijn er veel interessante Hongaarse culturele evenementen georganiseerd waar mogelijkheden werden geboden aan de verschillende vertegenwoordigers inhet economische leven voor betere samenwerking. Deze evenementen boden reële mogelijkheden aan de potentiële sponsors om hun naamsbekendheid te vergroten en goede contacten te leggen. Helaas werden deze kansen niet volledig benut.

Ook in het volgende culturele seizoen worden interessante culturele evenementen op hoog niveau georganiseerd. Hierbij kunnen kunst liefhebbende sponsoren veel succes boeken door potentiële klanten hiermee te bereiken. Om dit te bereiken is het nodig dat het culturele en het zakenleven meer toenadering tot elkaar zoeken. Aan ons zal dit niet liggen, met overtuiging blijven we hard werken om voldoende aandacht te krijgen voor geweldige evenementen.